Powszechnie stosowane metody leczenia większych ubytków tkanek (np. tkanki kostnej) przy zastosowaniu materiałów autogennych (przeszczep własnej tkanki pacjenta z jednego miejsca w inne), allogennych (pochodzących od innego człowieka) czy też ksenogennych (pochodzenia zwierzęcego) związane są z ryzykiem przeniesienia chorób, odrzucenia przeszczepu, infekcją oraz uszkodzeniem miejsca, z którego pobrany był materiał do przeszczepu.

Rys. 1. Podłoże dla Inżynierii Tkankowej wytworzone metodą elektroprzędzenia w Laboratorium WBMiI

Inżynieria Tkankowa stwarza możliwość zbudowania tkanki w laboratorium z komórek pochodzących od pacjenta. W tym celu konieczne jest wytworzenie odpowiedniego materiału, który będzie stanowić rusztowanie dla wzrostu komórek i odbudowy tkanki pacjenta. W przypadku materiałów do regeneracji tkanki kostnej dąży się do skonstruowania materiału o parametrach mechanicznych, fizykochemicznych czy biologicznych zbliżonych do kości. Kość jest nanokompozytem składającym się z miękkiej, włóknistej matrycy kolagenowej oraz nanokrystalicznego hydroksyapatytu. Dlatego właściwym kierunkiem poszukiwań odpowiednich materiałów na podłoża dla tkanki kostnej jest odwzorowywanie natury w projektowanych materiałach, a więc opracowanie tzw. materiałów biomimetycznych czyli wytworzenie materiału zbudowanego z włókien, które budową i właściwościami odpowiadają włóknom występującym w naturalnych tkankach, a jednocześnie zawierają w swej budowie hydroksyapatyt lub inne bioaktywne cząstki.

Rys. 2. Badania nad materiałami dla inżynierii tkankowej prowadzone w Laboratorium WBMiI

 

Wśród wielu metod wytwarzania porowatych rusztowań technika elektroprzędzenia stała się najbardziej popularną i uniwersalną metodą produkcji podłoży dla inżynierii tkankowej z włókien o średnicy zbliżonej do włókien kolagenowych.

Badania nad materiałami dla inżynierii tkankowej kości wytwarzanymi metodą elektroprzędzenia prowadzone są na Wydziale Budowy Maszyn i Informatyki (Katedra Podstaw Budowy Maszyn, Zakład Inżynierii Materiałowej).

Badania prowadzone w ramach projektu Iuventus Plus III nr IP2012033372 „Drukowanie polimerami przewodzącymi na wielofunkcyjnych nanowłóknistych podłożach dla regeneracji tkanki kostnej” – kierownik projektu dr inż. Izabella Rajzer.

 

© 2015 Wydział Budowy Maszyn i Informatyki - Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej, ul. Willowa 2, 43-309 Bielsko-Biała.